aku pernah sayang seseorang...3 tahun lepas...masa aku form3...nama dia TUAN AHMAD NUR ARIB...dia pernah jadi orang penting dalam hidup aku...cuma seketika...tak tahu camane nak cakap tapi aku boleh suka kat dia sebab dia baik sangat...aku pernah tengok dia sekali je...bukan jumpa...dia lalu depan rumah nenek aku...aku pun dah tak ingat camane rupa dia..yang aku tahu dia tu anak sedara mak sedara aku jugak...dia ambik nombor aku dengan sepupu dia yang jugak sepupu aku...syamimi syafiqah...mula2 aku marah gak budak tu sebab suka2 je bagi nombor fon aku kat orang...tapi bila aku kenal dia,aku rasa dia baik sangat2...kata2 dia...nasihat dia...aku betul2 percaya yang dia tu baik gile...sebab tu aku ley terjatuh cinta kat dia...cinta..?yeke..?emm..aku tak pasti...mungkin aku terpikat ngan kebaikan dia...dia pon baik ngan adik aku...siap berangkat2 lagi tu...tapi yang buat aku nak marah tu..adik aku tu xder plak cakap pape...aku ingat dia duk msg ngan pakwe dia je 24 jam...rupa2nya dalam diam2 dia menjalin ikatan ngan pakwe aku...kuang ajo betul kan...masa tu aku x heran lau adik aku pon bley terpikat kat dia sebab dia memang baik...pandai bermain ngan kata2...arib sendiri yg gitahu aku yg dia ngan adik aku berangkat2...ntah sape yg luluskan hubungan diorang tu...lepas kes tu aku pun lebih berhati2...aku xley cakap lebih2 sebab adik aku pon bace artikel mahal aku ni...so biar aku sorang dah la yg simpan rahsia tu ekk...aku pun xnak burukkan sesapa...tapi aku nak citer betapa kuat penangan arib ni...kitorang kapel dlm 5 bulan camtulah kot...aku nak exam pmr...so aku x msg la dia...2 bulan...lame gak tu kan...tapi adik aku still contact dia...tanpa pengetahuan aku...biarlah dia...asalkan dia bahagia kan...aku x marah adik aku pon...kalau si arib x layan x jadi gak kan...bila aku buat keputusan nak contact dia balik,aku dapat berita yg sangat2 mengejutkan aku...aku saje nak uji dia...aku cakap kat dia aku dapat tahu yg dia ade awek baru...mula2 mmg dia x ngaku..tapi disebabkan aku sepupu kpd sepupu dia,dia ngaku jugak sebab aku cakap ika yg gtahu...sepupu dia tulah...last2 dia ngaku dia mmg ade awek lain...bila dia ngaku camtu secara automatik la da clash ngan dia...name pompuan malang tu NADIAH...start hari tu aku benci owg yg name nadiah...dia kate suma ni berlaku sejak kita lost contact...aku pon sedih gak la...xtahu sedih sbb ape...sedih sbb kene tipu kot...owg yg aku duk puji2 selama ni rupa2nya same je cam lelaki laen...aku x marah dia...aku terima je...nak wat cmane kan...salah aku jugak...lepas aku dah putus ngan dia kitorang jd kawan baik...bezfren la kononnye...tapi tak lame pon...aku gaduh ngan dia...sebabnya awek dia NADIAH tu sangat2 lah kurang ajar dengan aku...cam bangang je perangai...arib ni plak duk uar2kan yg awek dia tu sangat2 lah baik n ade sifat kesabaran yg sangat tinggi...bila aku mcg arib dia yg balas..mane lah aku tahu dia yg pegang hp arib...ade ke patot dia marah2 aku...tapi aku tak bodoh...aku tahu sebenarnya arib yg balas mcg aku...bukan NADIAH...sejak dari peristiwa tu aku benci arib n aku benci NADIAH...dlm mase 1 tahun tu aku langsung x contact dia...ntah hidup ke x lg pon aku tak tahu...bila 1 hari tu aku try contact dia,aku pon layan jela dia cam biasa...aku pon dah x marah dia...tp mase tu ntah ape yg dah jadi kat dia,dia pon mula la tunjukkan rupa dia yg sebenarnye...aku tersilap cakap ape ntah pastu dia marah aku gile2 punyelah...dia panggil aku ngan gelaran yg cukup tuk buat aku nak cari dia n bunuh dia...bangang punye jantan...akhirnya aku tahu siapa ARIB yg sebenarnye...mase tu aku tarik balek sgale pujian yg aku bagi...jantan mmg camtu...dia lah lelaki kedua yg paling bodoh aku pnah kenal lepas yg pertama AMI...takkan aku nak kawan lg ngan orang yg hina aku mcm2 kan...dia ingat aku hadap sgt ke nak kawan ngan dia tu????aku pon dah ade pakwe baru lah....seribu kali lebih baik dari ARIB tak gune tu...aku mmg benci dia...aku nak gtahu kat dia...mase dia kapel ngan NADIAH n aku x contact dia 2 bulan tu sbb dia lyan adik aku...aku plak lyan laki laen...bagos lah tu kan...aku tahu dia perasan...dia ingat aku betul2 cintakan dia...wah3...aku kenal dia pon x...xde mase aku nak tangkap cintan lame2 kat dia...segala yg aku cakap tu aku pura2 je...aku tak pernah bersumpah pon yg aku betul2 cintakan dia...aku benci dia sebenarnnya...aku berdendam ngan dia...aku ngat nak bls dendam tp aku batalkan niat tu...sbb aku mls nak tambah masalah...lagipun aku ngan dia ade ikatan saudara ngan mak sedara kami...emm...lau aku jumpe dia,aku teringin nak ludah atas muka dia...tehah duk kate dia soulmate aku...cehh..soulmate kepale bapok dia...aku pon terpakse tipu diri sendiri...aku tipu tehah...aku xpenah cinta mati kat arib...lelaki yg sangat pandai berpura2....kpd TUAN AHMAD NUR ARIB...aku benci kau...sbb kau lah,aku x caye kat lelaki...kau xde ape2 keistimewaan pon...sape yg jd awek kau tu mmg malang...pura2 alim...tp ngan aku kau sembang blue...bodoh punye jantan...
19 Dis 2009
12 Dis 2009
Lovely Cousin?Not Anymore...
Aku ada sorang sepupu...nama dia Nur Fatehah binti Razak...dia lahir pd tahun 1993...dia adalah satu-satunya sepupu yang sangat rapat dengan aku...tersangat rapat...macam adik beradik lagaknya...aku sayang kat dia...betul aku tak tipu..dia adalah sepupu kesayangan aku...mungkin sebab beza umur kami tak terlalu ketara...and dia tu baik ngan aku...tak pernah sekalipun dia kurang ajar ngan aku...x macam adik aku...dia hormat aku...aku duduk kat seremban...dia kat terengganu...kat kampung aku jugak...kami memang jarang sangat jumpa tapi setiap kali aku balik kampung mesti dia orang yg kedua aku cari...yg pertama nenek aku la...dia pun akan tidur rumah nenek kami masa tu...kitorang dah rapat dari kecil...memang kami betul2 rapat la...hampir semua rahsia aku kat tangan dia n sebaliknya...walaupun aku selalu jugak buli dia tapi dia x pernah marah pun...cuma dia merajuk..buat pertama kali dlm hidup aku,kitorang tak bertegur...dia merajuk ngan aku kot..2 hari tak bercakap...memang sunyi jugak la...tapi apa yg aku xley lupa,cara kitorang berbaik semula...aku masa tu relak je x kawan ngan dia...aku ada sepupu lain yg nak kawan ngan aku...masa tu kitorang kat kg..aku ngan adik aku ain,dihantar kat kg tuk jaga nenek kitorang...masa tu jugak kebetulan sepupu aku dari jerteh pon balik kg jugak..sebaya aku..nama dia Nor Hasanah...aku panggil dia Nor je...nak dijadikan cerita masa tu aku ngah masak ngan adik aku...mestilah masak kat dapur kan...tehah pon ade kat dapur gak..dia tolong tengok je...sebab dia x pandai masak...huhu...tiba2 tu kan dia datang kat aku n ain,pastu dengan tiba2 dia pegang tangan aku n dia tanya aku apa ntah..aku dah lupa...aku pon ngan sedikit terkejut pandang kat dia...nak berbaik ngan aku ke...?agaknye kot...aku ngan adik aku gelak nak pecah perut...rupa2nya dia dah tersilap orang n secara tak sengaja dia tanya aku soklan yg dia nak tanya kat ain sebenarnya...memang dia malu gila la masa tu...bayang jela camane situasi tu...dia pon tergelak jugak...kitorang gaduh pon sebab salah aku...yeke..?aku cakap sikit je...dia yg touching lebih2...kitorang pon berbaik jela...tapi xde sapa yg minta maaf pon...aku pun malas nak mintak maaf...sebab aku rasa tu bukan salah aku...ego betul kan...aku rasa tehah ingat lagi kot...banyak sangat kenangan bersama dia yg aku xkan lupa...dr kecik lg dia jd bahan tuk gelakkan kitorang...aku senang berkawan ngan dia...raya sama2...3 gadis kampung pakai ala2 perempuan melayu terakhir...berjalan keliling kampung kutip duit raya...main masuk je rumah sape2 pun...kat kg kan...biasa r tu...mmg banyak sangatlah kenangan kitorang...dlm kampung tu memang dah tersedia maklum yg kami bertiga memang x dapat dipisahkan...lagipon aku selalu teman dia gi dating...tp dia tak pernah teman aku...aku pandai cover story...hehe..dia tak pandai...dia pun pernah datang rumah aku kat segamat,perak n seremban ni...dia satu2nya sepupu aku yg selalu ikut aku balik rumah aku...yg lain susah sikit kot...semua tu kenangan yg paling manis buat aku...lau aku sedih,aku cari dia..lau dia sedih,dia cari aku...kami saling memerlukan...mak tehah pernah wat lawak pasal rantai yg aku beli khas sbg tanda persahabatan kami bertiga...aku,tehah n ain...rantai 50 sen je...haha,,aku pos kat dia...rasanya setem lg mahal dr harge rantai tu...mak tehah tu mak cik aku...masa lawak tu,mak tehah cerita kat mak kau pasal rantai tu..diorang cakap kami memang takkan berpisah sampai bila2...sebab ada rantai tu...tapi rantai tu dah hilang...maklumlah 50sen..xde orang suka pakai...aku je yg pakai...sampai rantai tu putus...sepertimana ptusnya ikatan aku dan tehah sbg best kezen...aku tak tahu siapa yg patut dipersalahkan...aku cukup kecewa,terkilan dan sedih...aku tak sangka begitu mudahnya ikatan ni terputus...mungkin salah aku...mungkin salah dia...sekarang dia bukan lagi sepupu terbaik aku...dia bukan lagi sepupu kesangan aku...dia bukan lg bestfriend aku...dia bukan lagi tehah yg aku kenal dulu...kami sama2 dah besar..dah semakin matang...n kenangan2 tu pon dah semakin dilupakan...bukan kehendak aku...bukan kehendak tehah...aku tahu tu...tapi antara sahabat dan keluarga....aku rasa tehah berlaku adil pada keluarganya...sedangkan aku masih mengharap tehah jd tehah yg dulu...sama2 melindungi...sama mengharungi segala pa yg berlaku...adakah tehah ingin balas dendam atas kenakalan aku yg suka menyakatnya dulu...?hmmm..aku tak tahu...semua ni bermula sejak berlakunya perselisihan faham antara keluarga kami...family dia n family aku...tp aku tak faham kenapa tehah mesti mencampuri urusan orang2 tua kami..?aku ingat persahabatan kami akan berkekalan sampai bila2..tp bila tragedi tu melanda,dia berpaling arah...tiada lg gurau senda...tiada lg gelak tawa...yg tinggal cuma persengketaan...aku tak salahkan dia...dan aku jugak taknak tuduh sape2 dlm hal ni...aku rapat ngan family dia...aku dah faham sangat macamane perangai kakak dia n parent dia...aku rasa aku tahu apa yg berlaku...aku cuma harap persengketaan ni tak berlarutan lama...aku rindukan hubungan keluarga yg sangat ceria macam dulu...sekarang semua dah jd suram...bila balik kampung pon sunyi je...sunyi sangat...aku tulis blog ni sebab nak suh dia baca..aku nak dia tahu betapa aku sayang dia sbg sepupu aku...aku betul2 tak sangke ni semua akan berlaku...aku nak dia tahu camane perasaan aku...aku nak kammi bertiga macam dulu...sebelum kita sama2 pandai bercinta...aku xnak kehilangan dia...aku sayang dia...kpd ain..aku pon sayang hang... (amik ati)...aku harap sangat dia dapat luangkan masa baca blog ni khas tuk dia...mungkin dia x rasa pape tapi aku sebagai sepupu dia,yg pernah harungi sukaduka bersama,aku xnak perkara ni berlarutan...tapi aku tahu dia dah taknak kawan ngan aku...ntah ape salah aku...aku terkilan sangat2...aku tak pernah lukakan hati orang tapi kenapa orang buat aku gini...?kpd tehah...ni wani..wani yg pernah jd orang terpenting dlm hidup tehah...wani mintak maaf lau pernah buat tehah sedih,marah or segalanya...wani nak tehah tahu wani sayang tehah..walaupun tehah dah takde hati nak kawan ngan wani tapi wani tetap akan anggap tehah sepupu tersayang...tlg jangan nangis eh...wani hormat segala keputusan tehah...wani terima...jaga diri baik2...
WANI LOVE TEHAH...
BUT U'RE NOT MY LOVELY KEZEN ANYMORE....
U ASK 4 THIS....
sekian...............
Langgan:
Ulasan (Atom)